و در نامه‌اى به وى چنين سفارش كرد : « اى پسر عمو ! من دوازده هزار تن از شجاعان عرب و قاريان شهر را به سوى تو گسيل مىدارم كه يكى از آنها بر لشكرى برترى دارد . پس با ايشان حركت كن و به آنان نرمى نشان ده . چهره‌ات را براى آنان گشاده كن و بالت را زير پاى آنان بگستر ( با آنان فروتنى پيشه كن ) آنان را در مجالست نزديك گردان كه اينان باقى ماندگان ياران مطمئن امير مؤمنانند . با ايشان بر شط فرات حركت كن ، سپس برو تا با معاويه روياروى گردى . پس اگر تو او را ديدار كردى نگاهش دار تا من به سوى تو آيم . چون من به زودى در پى تو حركت خواهم كرد و بايد خبر تو هر روز به من برسد و با اين دو تن ( قيس بن سعد و سعيد بن قيس ) مشورت كن . پس اگر به معاويه برخوردى با او جنگ آغاز مكن تا آنكه او نخست جنگ را آغازكند . پس اگر چنين كرد با او بجنگ و اگر تو كشته شدى فرماندهء سپاهيان قيس بن سعد است و اگر او نيز كشته شد ، سعيد بن قيس فرماندهء سپاهيان خواهد بود » . « 1 » سپس آن‌حضرت خود با سپاهى بى شمار كه تعداد آن را سى هزار و يا بيشتر ذكر كرده‌اند ، حركت كرد و تا « مظلم ساباط » كه نزديك مداين بود رسيد . توطئه‌هاى معاويه در جلوداران سپاه امام حسن عليه السلام كارگر افتاد . خبرى در ميان سپاهيان شايع شد كه اثرى ژرف در روحيه آنان داشت . شايع شد كه : « حسن براى برقرارى صلح با معاويه مكاتبه مىكند پس چرا

--> ( 1 ) - بحار الانوار ، ج 44 ، ص 51 .